Hoi lieve lezers,
Fijn dat jullie er weer zijn. Het is een hele tijd geleden en er is heel veel gebeurd.
We gaan het nu niet hebben over mijn elleboog die in juni 2019 gebroken was en nog steeds gebroken is. Na 2 operaties is deze nog steeds niet aan elkaar gegroeid en dat maakt dat ik nu vanaf maart 2020 in de ziektewet zit.
We gaan het nu ook niet hebben over Covid-19. Halloo 2020 is natuurlijk het jaar van corona.
Nee, voor mij is 2020 het jaar waar ik mijn vader verloren ben aan acute leukemie. Het jaar waar ik heb geleerd hoe je goed afscheid kan nemen, steun kan halen uit vriendschap en familie en het jaar dat ik bevestiging heb gekregen dat Danyan goed voor mij is. Hij troost mij, stelt mij gerust en heeft mij geleerd dat het oke is om te huilen. Hij heeft mijn vader om mijn hand gevraagd op zijn sterfbed.We zijn nog niet verloofd, dat is een ander onderwerp ;) maar we weten wat we aan elkaar hebben.
We gaan het nu ook niet over mijn vader hebben. De reden dat ik terug ben in de Blog is dat ik in de knoop zit met mijzelf. Was al, is nog steeds maar ik legde ook de schuld bij alle bovenstaande dingen. Het zal wel daar en daar aan liggen. Eerst genezen. Eerst rouwen.
Ik ben een stap verder en denk dat het aan mijzelf ligt. Toen een vriendin van mij, met wie ik super veel herkenningspunten heb, vertelde over ADD en Hoog sensitiviteit en dat zij dat moglijk heeft, heeft dit mijn ogen geopend. Ik ben gaan googelen naar Highsensitive signalen en ADD testjes en er is een wereld voor mij open. Ik ben niet alleen!!
Ik heb opnieuw een afspraak gemaakt bij de psycholoog waar ik eerder geweest ben en legde mijn bevindingen voor. Hij gaf aan dat hij al eerder aan ADD gedacht had alleen was dat toen niet relevant. Ik kwam immers voor handvaten om met de ziekte van mijn vader om te gaan.
Ik zal af en toe opdrachten krijgen van de psycholoog en die wil ik graag verwerken in de blog.
Oke doei :)
Reacties
Een reactie posten